Różnią się konstrukcją, rodzajem materiału, z jakiego są wykonane, sposobem wykończenia powierzchni, zastosowanymi okuciami oraz wymiarami.

 

Oprócz funkcji oczywistych – od­dzielania pomieszczeń od siebie lub wnętrza budynku od otoczenia – nie­które drzwi muszą pełnić również funkcję przegrody o odpowiednich właściwościach akustycznych, termo­izolacyjnych lub antywłamaniowych. Inne drzwi mają też dodatkowe zadania: doświetlają pomieszczenia (drzwi z umieszczonymi nad nimi przeszkle­niami tzw. nadświetlami), ułatwiają wentylację (drzwi do łazienek).

 

Drzwi wewnętrzne, o których pi­szemy poniżej, tworzą odrębną gru­pę, zarówno pod względem konstruk­cji jak i stawianych im wymagań.

 

Konstrukcja drzwi

Rozróżnia się drzwi o konstrukcji:

  • płytowej – w której skrzydło jest płytą pełną lub płytą powstałą przez dwustronne oklejenie drewnia­nej ramy okładziną. W celu usztyw­nienia, drzwi wypełnia się kartonem, konstrukcją typu „plaster miodu” lub paskami płyty pilśniowej układa­nymi w jodełkę;
  • płycinowej – w której skrzydło jest ramą wypełnioną płyciną (lub płycinami) pełną – z drewna litego, boazerii, sklejki czy luster lub ele­mentami przezroczystymi – z tworzy­wa albo ze szkła białego, kolorowe­go, witrażowego, ornamentowego.

Drzwi łączące cechy obu powyż­szych rozwiązań mają konstrukcję płytowo-płycinową – płyta drzwio­wa wykonana z materiału drewnopo­chodnego jest profilowana, imitując w ten sposób płyciny.

 

Drzwi prawe, drzwi lewe


Kupując drzwi, trzeba umieć sprecyzować, jakie są potrzebne: prawe czy lewe – takie bowiem się rozróżnia, zależnie od kierun­ku otwierania.

Drzwi prawe to takie, których zawiasy (w widoku od strony za­montowanych okuć w ościeżni­cy) znajdują się z prawej strony, a ich obrót przy zamykaniu jest zgodny z ruchem wskazówek ze­gara; skrzydło takie otwieramy do siebie prawą ręką.

Drzwi lewe to takie, których zawiasy (w widoku od strony za­montowanych okuć w ościeżni­cy) znajdują się z lewej strony, a ich obrót przy zamykaniu jest przeciwny do ruchu wskazówek zegara; skrzydło takie otwieramy do siebie lewą ręką.

 

Elementy budowy drzwi

 

Potocznie drzwiami nazywa się skrzydło drzwiowe, chociaż właści­wie drzwi składają się z kilku ele­mentów:

  • skrzydło drzwiowe – ruchoma płaszczyzna zamykająca lub otwie­rająca otwór w ścianie. W zależności od sposobu wykończenia krawędzi wyróżnia się skrzydła przylgowe, wy­konane z przylgami zwiększającymi powierzchnię przylegania, pasujące do typowych ościeżnic stosowanych w budownictwie oraz bezprzylgowe;
  • ościeżnica – rama wokół otwo­ru w ścianie: drewniana, z materiałów drewnopochodnych lub metalowa, na której osadza się skrzydła drzwi. Ościeżnica może być uzupełniona listwą maskującą. Ościeżnicę wmuro­wuje się w otwór budowlany (oście­że) lub osadza w nim na kotwy lub łączniki rozprężne. Większość produ­centów produkuje ościeżnice stan­dardowe, pasujące do muru grubo­ści 9,5 cm; ościeżnice dowolnej szerokości wykonywane są na za­mówienie. Dostępne są również ościeżnice o regulowanej szeroko­ści – np. od 9 cm do 11,5 cm, wy­konane z płyt drewnopochodnych, które pozwalają na dopasowanie ich do grubości ściany;
  • okucia – czyli: zawiasy służą­ce do mocowania skrzydła w oścież­nicy oraz klamka, pochwyt lub gał­ka, a także zamek z szyldem.

 

Wymiary drzwi

 

W projekcie architektonicznym określone są wymiary drzwi oraz ich rodzaj (sposób otwierania). Ograniczeniem, które należy uwzględnić są wytyczne zawarte w rozporządzeniu ministra gospo­darki przestrzennej i budownictwa w sprawie warunków technicz­nych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (§75 i 79). Określają one minimalną szerokość drzwi do kuchni, łazien­ki, umywalki i wydzielonego ustę­pu oraz do pomieszczeń przezna­czonych na stały pobyt ludzi. Powinna ona wynosić (w świetle ościeżnicy) co najmniej 0,80 m. Ponadto drzwi do kuchni nie mo­gą mieć progów. Drzwi do łazien­ki, umywalki i wydzielonego ustę­pu powinny otwierać się na zewnątrz pomieszczenia, a w dol­nej części mieć otwory (kratki lub tunele wentylacyjne dla dopływu powietrza) o sumarycznym prze­kroju nie mniejszym niż 0,022 m2 (np. otwór 10 x 22 cm z kratką wentylacyjną).

 

Wymagania dotyczą tylko bu­dynków obecnie projektowanych i dlatego producenci nadal ofe­rują drzwi szerokości mniejszej niż 80 cm (od 60 do 90 cm, ze stopniowaniem co 10 cm).

 

Sposób otwierania skrzydeł

 

Ze względu na sposób otwie­rania skrzydeł mamy do wyboru drzwi:

  • rozwieralne jedno- lub dwuskrzydłowe, w których skrzy­dło jest otwierane przez obrót względem osi pionowej przecho­dzącej przez boczną krawędź skrzydła;
  • przesuwne, które otwiera­ne są przez przesuwanie skrzydeł w płaszczyźnie równoległej do płaszczyzny ściany, nie wymaga­ją pozostawienia powierzchni nie­zbędnej do ich otwarcia;
  • harmonijkowe (pojedyncze lub podwójne), których skrzydła składają się z wąskich, połączo­nych zawiasami elementów. Pod­czas otwierania składają się z bo­ku otworu, zmniejszając jego sze­rokość; można nimi zabudować otwór dużej szerokości. Są łatwe w dopasowaniu do otworów nie­typowej szerokości; czasami mo­gą tworzyć nawet całą ściankę działową;
  • składane (łamane), w któ­rych skrzydło podzielone jest na dwa lub więcej elementów. Za­mknięte wyglądają jak drzwi roz­wieralne lub przesuwne, jednak podczas otwierania zajmują mniej­szą powierzchnię niż drzwi roz­wieralne i nie wymagają pozosta­wienia do ich otwarcia wolnej powierzchni ściany (jak drzwi przesuwne);
  • wahadłowe, w których ob­rót skrzydła względem osi piono­wej przechodzącej przez bocz­ną krawędź jest możliwy na obie strony ściany; drzwi zamykają się samoczynnie ruchem wahadło­wym.

 

Materiały

 

Materiały stosowane do produkcji drzwi wewnętrznych to:

  • drewno lite lub klejone,
  • materiały drewnopochodne:

-    pełna, gładka lub tłoczona płyta MDF (Medium Density Fibreboard – średniej gęstości płyta pilśniowa otrzy­mywana z przerobienia włókien drew­na świerkowego lub sosnowego),

-    gładka lub tłoczona płyta wióro­wa twarda,

-   gładka lub tłoczona płyta pil­śniowa.

 

Najczęściej stosowane gatunki drewna: sosna, dąb, jesion, mahoń, buk.

 

Wiele firm oferuje drzwi o kon­strukcji z profili tworzywowych lub aluminiowych wypełnionych różne­go rodzaju szkłem, ale rzadko sto­sowane są one jako drzwi do miesz­kania. Są to drzwi bardzo drogie i przeważnie nie pasujące do cha­rakteru mieszkania (orientacyjna ce­na drzwi wykonanych z profilu tworzywowego wypełnionego zwykłą szybą zespoloną wynosi 2000 zł). Ten rodzaj drzwi – zarówno jako drzwi zewnętrzne, jak i wewnętrzne – stosuje się raczej w budynkach użyteczności publicznej – sklepach, bankach, hotelach, biurach.

 

Wykończenie powierzchni

 

W zależności od sposobu wykoń­czenia powierzchni rozróżnia się drzwi o powierzchni:

  • niewykończonej (surowej);
  • impregnowanej;
  • gruntowanej;
  • malowanej podkładowo nieprze­zroczystymi lub przezroczystymi materiałami malarskimi;
  • wykończonej ostatecznie powło­kami malarskimi nieprzezroczystymi lub przezroczystymi, zwykłymi lub transparentnymi (zachowującymi ry­sunek słojów drewna);
  • oklejanych:

- (obłogowanych) warstwą drew

na grubości około 2-3 mm;

-     okleiną naturalną grubości 0,5-0,8 mm wykonaną z różnych ga­tunków drewna (np. dąb, jesion, mahoń, buk);

-    folią z tworzyw sztucznych;

-    laminatem;

-    elastofolem.

 

Badania drzwi

 

Badania atestacyjne drzwi we­wnętrznych, przeprowadzane w ITB (w Centralnym Ośrodku Badawczo Rozwojowym Przemysłu Stolarki Bu­dowlanej) obejmują sprawdzenie na­stępujących cech:

  • wymiarów;
  • materiałów, z jakich drzwi zosta­ły wykonane;
  • sposobu wykonania, czyli kon­strukcji drzwi oraz rodzaju zamon­towanego okucia;
  • prostokątności i płaskości skrzy­dła – określenie odchyłek i sprawdzenie, czy mieszczą się w grani­cach normy;
  • sprawności działania (badania odbiorcze) zawieszonego w oścież­nicy modelowej;
  • odporności okładzin skrzydła drzwiowego na przebicie;
  • odporności drzwi na:

-   obciążenia udarowe,

-   wstrząsy,

-   obciążenie statyczne siłą sku­pioną w płaszczyźnie skrzydła oraz prostopadłą do powierzchni skrzy­dła;

  • wpływ wielokrotnego otwierania i zamykania skrzydła na trwałość (nie­zawodność) drzwi.

 

Drzwi wewnętrzne (nie wejścio­we) nie podlegają badaniom, które mają na celu określenie współczyn­nika przenikania ciepła oraz współ­czynnika izolacyjności akustycznej.

 

Niektórzy producenci montują w swoich drzwiach uszczelki na ob­wodzie skrzydła lub ościeżnicy, po­lepszając w ten sposób izolacyjność akustyczną, choć ich stosowanie nie jest wymagane.