Wiosną planuję rozpoczęcie budowy domu jednorodzinnego. Chciałbym samodzielnie wykonać bloczki fundamentowe o wymiarach 38 x 25×14 cm. Formę do ich produkcji oraz wibrator już kupiłem. Niestety nie znam proporcji, w jakich należy połączyć materiały do wykonania odpowiedniej mieszanki betonowej.
W budownictwie mieszkaniowym i ogólnym do budowy ścian fundamentowych i ścian piwnic wykorzystuje się najczęściej bloczki betonowe. Wykonuje się je z betonu zwykłego stosując cementy hutnicze (rzadziej cementy portlandzkie) oraz kruszywa mineralne o frakcjach piaskowych i grubszych, a także dodatki i domieszki polepszające właściwości betonu.
Bloczki mogą być wykonywane za pomocą pustaczarek stacjonarnych lub kroczących oraz w pojedynczych formach przenośnych. Ten ostatni sposób jest najczęściej stosowany przy produkcji bloczków na własne potrzeby lub w małych wytwórniach poligonowych.
Rodzaje bloczków
Bloczki betonowe były znormalizowane i wszystkie ich parametry musiały spełniać wymagania normy branżowej BN-86/6744-12 Prefabrykaty budowlane z betonu. Elementy ścienne drobnowymiarowe. Bloczki Zawsze jednak istniała możliwość produkcji bloczków o innych wymiarach uzgodnionych pomiędzy producentem a odbiorcą.
Zależnie od średniej wytrzymałości na ściskanie bloczki z betonu zwykłego mają klasę: B 7,5; B 10,0; B 12,5; B 15,0; B 17,5 oraz B 20,0. Ze względu na dopuszczalne odchyłki wymiarów oraz dopuszczalne wady powierzchni i kształtu bloczki dzieli się na dwa gatunki – 1 i 2. Na co setnym bloczku każdej wyprodukowanej partii należy umieszczać znak właściwej klasy. Cechowanie to powinno zawierać co najmniej następujące dane:
- znak wytwórni,
- datę produkcji,
- znak brygady produkcyjnej,
- znak kontroli jakości.
Skład mieszanki betonowej
Do produkcji bloczków stosuje się:
- cement hutniczy, cement portlandzki z dodatkami lub bez,
- kruszywo mineralne,
- wodę pitną.
Wykonując mieszankę betonową z kruszywa wielofrakcyjnego ( ziarna średnicy 0-16 mm) o nieokreślonym punkcie piaskowym ( nieokreślonej zawartości piasku frakcji 0-2 mm), należy sprawdzić udział frakcji 0-2 mm w ogólnej ilości kruszywa.
Jeśli zawartość piasku nie odpowiada założonemu punktowi piaskowemu, to należy:
• dodać niezbędną ilość piasku, aby uzyskać zakładany punkt piaskowy,
• odsiać piasek z kruszywa, aby zostało go 25-50% lub zrezygnować z jego zakupu i zastąpić je kruszywem frakcjonowanym o uziarnieniu: 0-2 i 2-16 mm albo 0-2,2-8 i 8-16 mm.
Przed przystąpieniem do seryjnej produkcji bloczków powinno się wykonać próbną mieszankę, aby ustalić odpowiednią konsystencję mieszanki betonowej oraz określić czas wibrowania (najczęściej 10-20 sekund) dostosowane do technologii produkcji. Należy również sprawdzić wytrzymałość (klasę) betonu i wykonanych bloczków.
Przeznaczenie cementów hutniczych i portlandzkich jest zbliżone. Jednak do betonów narażonych na działanie wód agresywnych, np. wody morskiej, wody pochodzącej z bagien, wody zawierającej stałe kwasy humusowe szczególnie odpowiedni jest cement hutniczy. Beton z cementem hutniczym wymaga w okresie twardnienia starannej pielęgnacji – co najmniej przez 10-14 dni należy często zraszać go wodą. Zaniedbanie tego warunku prowadzi do obniżenia wytrzymałości nawet do 30-40%.
Świeżo wykonane bloczki powinno się składować na wyrównanym podłożu i osłaniać od wiatru i słońca oraz zraszać wodą – przy temperaturze 16-20°C – przez 7 dni. Miejsce składowania powinno być dobrane w takiej odległości od wibratora, aby jego drgania przenoszone przez grunt nie powodowały uszkodzenia świeżych bloczków.
Gotowe bloczki należy składować na wyrównanym, utwardzonym i suchym podłożu, ściśle ułożone jeden obok drugiego, w stosach wysokości nie przekraczającej 1,5 m.