Zdecydowałem się wybudować dom. W wybranym przeze mnie projekcie przewiduje się wykonanie ścian zewnętrznych warstwowych: od wewnątrz cegła kratówka K-Z, od zewnątrz cegła kratówka lub dziurawka (12 cm), w środku warstwa styropianu (6 cm). Ponieważ w mojej okolicy nie ma w sprzedaży cegieł K-Z, chciałbym zastosować inny materiał. Dlatego też bardzo proszę o rozstrzygnięcie, która ze ścian przedstawionych na poniższych schematach jest „najcieplejsza” – ułatwi mi to wybór materiału.
Rodzaj drobnowymiarowych elementów ceramicznych zastosowanych do budowy ściany warstwowej jest tylko jednym z czynników wpływających na jej izolacyjność termiczną. O izolacyjności takiej ściany decydują także:
- rodzaj i grubość warstwy termoizolacji oraz jakość materiału ociepleniowego,
- łączna grubość elementów ceramicznych,
- jakość wykonania spoin,
- dokładność wypełnienia szczeliny ściennej materiałem termoizolacyjnym.
Izolacyjność termiczna ściany może ulec pogorszeniu, jeżeli zastosuje się materiał termoizolacyjny niskiej jakości, na przykład zawilgocony, albo też taki, który będzie osiadał wraz z upływem czasu. Niekorzystne jest również pozostawianie niewypełnionych pustek powietrznych (niedokładne ułożenie izolacji) i układanie elementów na zbyt grube spoiny (ponad 1,5 cm).
Współczynniki przenikania ciepła ścian warstwowych, które przedstawił Pan na schematach, bez uwzględnienia strat ciepła przez mostki termiczne oraz drzwi i okna, wynoszą odpowiednio:
schemat 1 .ka = 0,47 W/(m2-K)
schemat 2. k0 = 0,44 W/(m2-K)
schemat 3. k0 = 0,37 W/(m2-K)
schemat 4. k0 = 0,36 W/(m2-K)
schemat 5. k0 = 0,29 W/(m2-K)
schemat 6. k0 = 0,45 W/(m2-K)
schemat 7. k0 = 0,43 W/(m2-K)
Warunki normy cieplnej PN-91/B-02020 {(k = k0 + Ak < 0,55 W/(m2-K), gdzie Ako = 0,\0 W/(m2-K)} spełniają zatem ściany 2, 3,4, 5, 6 i 7. Wartość współczynnika k tych ścian, po uwzględnieniu strat ciepła przez mostki termiczne oraz drzwi i okna {tj. dla Ak0 = 0,15 W/(m2- K)}, nie przekracza 0,60 W/(m2-K). Współczynnik przenikania ciepła k ściany 1 jest minimalnie wyższy od tej wartości, ale będzie to częściowo zrekompensowane przez jej otynkowanie, co nie zostało uwzględnione w obliczeniach.
Obecnie jako wymóg przy projektowaniu budynków wprowadza się obliczanie wskaźnika E (na razie jest to obligatoryjne tylko dla budynków wielorodzinnych). Wskaźnik ten charakteryzuje zapotrzebowanie budynku na energię potrzebną do jego ogrzania. Wynika on z bilansu zysków i strat ciepła w budynku i świadczy między innymi także o jakości izolacyjności cieplnej przegród zewnętrznych.
Przewiduje się, że już w niedalekiej przyszłości, jeśli wartość współczynnika przenikania ciepła k ścian zewnętrznych będzie nieco wyższa od wartości podanej w normie, to – zgodnie z zasadą bilansu ciepła – można to będzie zrównoważyć, stosując rozwiązania zastępcze, które pozwolą wyrównać nadmierne straty ciepła przez ściany. Zalecać się będzie w takiej sytuacji na przykład wbudowanie okien potrójnie szklonych lub ze szkłem niskoemisyjnym, a także bardzo staranne ocieplenie stropodachu i podłogi najniższej kondygnacji.
I na koniec rady dotyczące dokładności wykonania ocieplenia: najlepiej stosować płyty styropianowe z krawędziami profilowanymi, które układa się na zakład. Połączenia takich płyt są znacznie szczelniejsze. Wszystkie miejsca trudne do zaizolowania styropianem (np. przy osadzeniach okien czy w miejscach prowadzenia przewodów instalacyjnych) powinno się dokładnie wypełnić innym materiałem, na przykład pianką poliuretanową w sprayu, włóknem szklanym lub miękką wełną mineralną.