Kupiliśmy dwupiętrowy, podpiwniczony budynek z litej cegły z betonowymi stropami. Chcemy go przeznaczyć na międzynarodowe schronisko młodzieżowe o wysokim stan­dardzie. Zmuszeni jesteśmy ogrzać ten budynek z własnej kotłowni. Potrzebujemy również energii dla zaplecza gastro­nomicznego. Przyszli wykonawcy polecają nam gaz i olej, ale zaczynamy podejrzewać ich o stronniczość.

 

Naszym marzeniem jest system tani w budowie, nieza­wodny i eksploatacyjnie ekonomiczny. Musi on funkcjo­nować w taki sposób, by można było zmniejszyć dopływ ciepła lub go wyłączyć w niektórych pomieszczeniach w ra­zie braku turystów.

 

Aby wyposażyć obiekt, taki jak schronisko młodzieżo­we w instalacje c.o., c.w. i ciepła technologicznego, nie­zbędne jest zatrudnienie projektanta. Jeśli budynek został wybudowany przed zmianą przepisów dotyczących ciepłochronności przegród budowlanych, konieczne będzie jego docieplenie. Ponadto, jeżeli w projekcie budowla­nym nie uwzględniono dużej liczby pokoi sypialnych, trzeba będzie dokonać przeróbek w rozmieszczeniu kana­łów wentylacyjnych i sanitariatów.

 

Wykonawców, z którymi mieli Państwo do czynienia, raczej nie podejrzewałbym o stronniczość, bo gaz ziem­ny jest obecnie paliwem najtańszym. Jeżeli zatem istnie­je w pobliżu sieć gazowa, radzę z niej skorzystać. Jeśli jej nie ma, można zastosować olej opałowy. Warto przy tym pamiętać, że centrala cieplna, zasilana olejem lub gazem, powinna być wyposażona w pełną automatykę, umożli­wiającą oszczędności energetyczne.

 

Od niedawna w Polsce funkcjonują już instalacje wy­korzystujące ciepło ziemi i słońca. Można by się zatem za­stanowić również nad odnawialnymi źródłami energii – biorąc pod uwagę korzystanie z nich na przykład w lecie dla uzyskania c.w.u. i ciepła technologicznego. Jeżeli zamier­zacie Państwo ograniczać dopływ ciepła do poszczegól­nych pomieszczeń, najlepiej zastosować wodny system grzejnikowy, wyposażony w zawory termostatyczne.