Założyłam ogrzewanie podłogowe w lokalu o pow. 38 nr. Pierwszą warstwę ułożono ze styropianu o nieodpowied­niej twardości, kruchego i łamliwego, pochodzącego z resz­tek opakowań sprzętu elektronicznego. Dopiero po interwen­cji kuzyna położono drugą warstwę styropianu twardego, a na to folię i grzałki (pominięto siatkę). Czy ułożona na nim nawierzchnia, czyli pięciocentymetrowa warstwa beto­nu nie popęka, jeśli pokryję ją terakotą? Czy nie pęknie te­rakota? Czy powinnam zerwać beton, za którego ułożenie zapłaciłam fachowcom 25 milionów, i położyć nowy styro­pian o odpowiedniej twardości oraz nowe grzałki?

 

Opisany sposób ułożenia instalacji jest niedopuszczalny i sprzeczny ze wszystkimi zasadami montażu elektryczne­go ogrzewania podłogowego. Niestety, jedyną radą jest ze­rwanie nieprawidłowo ułożonej podłogi grzewczej i wyko­nanie jej na nowo według podanych niżej zasad, które mamy nadzieję pomogą przyszłym inwestorom uniknąć kłopotów.

 

W ostatnich latach system elektrycznego ogrzewania podłogowego stał się w naszym kraju niezwykle popular­ny. Zadecydowała o tym fascynacja nowością, nadwyżka energii elektrycznej w sieciach oraz zalety tego systemu:

•ni­skie koszty inwestycyjne, • stosunkowo niski koszt eks­ploatacji,

• możliwość regulowania temperatury w każ­dym pomieszczeniu w zależności od potrzeb i związana z tym oszczędność,

• łatwa kontrola zużycia energii i pro­sty system rozliczeń,

• uproszczona konserwacja instala­cji, sprowadzająca się do okresowego pomiaru rezystancji izolacji przewodów grzewczych i kontroli pracy termosta­tów,

• wysoki komfort cieplny w pomieszczeniach ogrze­wanych tą metodą,

• komfortowe warunki obsługi syste­mu,

• niewidoczne instalacje ogrzewcze i grzejniki.

 

Aby osiągnąć w pełni zadawalające efekty eksploata­cyjne, radzimy zlecać wykonanie instalacji elektrycznego ogrzewania podłogowego wyspecjalizowanym firmom o potwierdzonej wiedzy fachowej. Można też zwrócić się do producenta czy importera przewodów grzewczych o po­radę techniczną i wskazanie autoryzowanej firmy instalatorskiej.

 

Poprawne zaprojektowanie i wykonanie instalacji elek­trycznego ogrzewania podłogowego wymaga wiedzy z za­kresu ogrzewnictwa, konstrukcji podłóg i elektrotechniki. Niestety, jak wynika z listów naszych Czytelników, zbyt często mamy do czynienia z prawdziwie amatorską dzia­łalnością niektórych firm instalatorkich. Częściowym uspra­wiedliwieniem tego stanu rzeczy jest brak polskich norm, wa­runków technicznych czy też instrukcji dotyczących ogrzewania podłogowego, a także brak odpowiedniego nad­zoru budowlanego. Pamiętajmy, że o właściwym funkcjonowaniu elektrycznego ogrzewania podłogowego decydu­ją wszystkie elementy konstrukcyjne podłogi, która jako całość stanowi „grzejnik podłogowy” (podłoże, warstwy izolacji, przewody grzewcze, podkład grzewczy i posadz­ka). Z tych względów całość prac należałoby zlecać jednemu wy­konawcy.

 

Instalator ogrzewania podłogowego powinien wstępnie ustalić z architektem:

  • położenie szczelin dylatacyjnych konstrukcji budynku,
  • wymagania dotyczące izolacji cieplnej i akustycznej,
  • dopuszczalne tolerancje wysokości konstrukcyjnej pod­łogi grzewczej.

 

Wykonanie

 

Przed przystąpieniem do budowy podłogi grzewczej na­leży zamknąć wszystkie okna, zakończyć roboty tynkar­skie i sztukatorskie oraz montaż instalacji technicznych i tynkowanie bruzd, w których prowadzono rury. Należa­łoby zainstalować wszelkie elementy budowlane graniczą­ce z podłogą. Odpowiednio wcześniej ekipy budowlane po­winny wykonać izolację przeciwwodną. Podłogi ogrzewane elektrycznie buduje się jako podłogi pływające, gdzie pod­kład odizolowany jest od ścian i innych elementów piono­wych pomieszczenia za pomocą taśmy brzegowej. Do ukła­dania izolacji cieplnej przystępuje się po wyrównaniu i oczyszczeniu powierzchni stropu. Przewody grzewcze po­winny być dobrane na podstawie przeprowadzonych obli­czeń strat ciepła dla poszczególnych pomieszczeń ogrzewa­nego obiektu.

 

Szczeliny dylatacjne w podkładzie grzewczym powinny być wykonane:

• w miejscach przebiegu dylatacji konstruk­cji budynku,

• wzdłuż ścian i innych pionowych elemen­tów budynku,

• w celu podziału podkładu grzewczego na pola o powierzchniach nie przekraczających 30 m2,

• w ra­zie konieczności podziału nieforemnej powierzchni podkła­du na protokąty.

 

Stosunek boków dylatowanych powierzchni nie powi­nien być większy niż 1:2. Przewodów grzewczych nie wol­no układać w poprzek szczelin dylatacyjnych ani w rurkach ochronnych.

 

Długość pętli przewodów grzewczych w podkładzie beto­nowym nie powinna przekraczać 6 metrów. Podkład grzew­czy należy wykonać z piaskobetonu, stosując cement port­landzki marki „35″ oraz mieszankę piaskowo-żwirową frakcji 0-8 mm. Zaleca się dodać superplastyfikator, żeby zmniej­szyć ilość wody zarobowej i ograniczyć skurcz przy zacho­waniu pożądanej konsystencji zaprawy. Przyczyną spękań podkładu jest najczęściej nieprzestrzeganie zasad pielęgna­cji betonu, stosowanie zanieczyszczonego pyłem i gliną drob­noziarnistego piasku lub cementu niewłaściwej marki. Czę­sto zapomina się też o szczelinach przeciwskurczowych.

 

Posadzki sztywne, np. gres, terakota, powinny być ukła­dane na podkładzie ogrzanym do temperatury 15-18°C. Przy układaniu płytek zaleca się stosowanie zapraw klejo­wych o trwałej elastyczności, podobnie do spoinowania sto­suje się uelastycznione zaprawy. Wykładziny dywanowe powinny być przyklejane do podkładu całopowierzchniowo za pomocą odpowiedniego kleju. Opór cieplny podkładu grzewczego wraz z posadzką nie powinien przekraczać war­tości 0,15 m2-k/W.

 

Dokumenty od firmy

 

Instalator elektrycznego ogrzewania podłogowego obo­wiązany jest przekazać inwestorowi (użytkownikowi obiek­tu) zestaw dokumentów.

 

Dokumentację powykonawczą, która powinna zawierać następujące dane:

  • plan ułożenia przewodów w poszczegól­nych pomieszczeniach,
  • odstępy między przewodami i ob­ciążalność użytych przewodów (moc jednostkowa W/m),
  • głębokość zabudowy przewodów w podkładzie grzewczym, (grubość całkowita podkładu grzewczego, rodzaj i grubość izoalcji cieplnej),
  • moc zestawów grzewczych zainstalowa­nych w poszczególnych pomieszczeniach,
  • rodzaj posadz­ki,
  • naniesione na rysunki i zwymiarowane powierzchnie nieogrzewane przeznaczone pod zabudowę (meble przylegające całą powierzchnią do podłogi, wbudowane na stałe szafy, urządzenia sanitarne, pozostawione wolne powierzchnie nie- ogrzewane dla elementów mocowania wnikających w po­sadzkę itp.),
  • położenie czujników podłogowych,
  • położe­nie złączek (połączenie przewodu grzewczego z przewodem zimnym),
  • dane o zastosowanych urządzeniach regulacyj­nych i sterujących z odpowiednim schematem ideowym,
  • protokół pomiarów rezystencji izolacji i rezystencji żył przewodów grzewczych (pomiary wykonuje się po ułożeniu przewodów grzewczych oraz powtórnie po zalaniu ich beto­nem),
  • świadectwo jakości użytego styropianu (lub innego materiału izolacyjnego),
  • schemat instalacji zasilającej,
  • rodzaj stosowanych środków ochrony przeciwpożarowej.

Instrukcja ekspolatacji w kilku egzemplarzach, zawie­rającą:

  • plan ułożenia przewodów w poszczególnych po­mieszczeniach ze wskazaniem miejsc przeznaczonych pod zabudowę (zwymiarowane strefy nieogrzewane),
  • sche­mat instalacji zasilającej,
  • opis sposobu postępowania w pierwszym okresie eksploatacji instalacji,
  • informację o zakazie wbijania w posadzkę gwoździ np. odboi przy drzwiach.

 

Gwarancja:

a)  na przewody lub zestawy grzewcze – obejmuje ujaw­nione w określonym czasie wady konstrukcyjne, technolo­giczne i materiałowe. Gwarancja taka powinna być dołączo­na do przewodów grzewczych;

b)  na usługę – gwarancji inwestorowi udziela wykonaw­ca elektrycznego ogrzewania podłogowego. Wykonawca powinien mieć autoryzację producenta lub importera prze­wodów grzewczych. Dokument taki potwierdza wiedzę fa­chową instalatora i stanowi podstawę do udzielania gwaran­cji na wykonaną usługę.