Architektura budynku odzwiercie­dla upodobania klienta do budownic­twa anglosaskiego – w założeniu miał powstać dom współczesny, lecz w kon­wencji nawiązującej do tradycyjnej ar­chitektury angielskiej.

 

Zrealizowano to stosując następujące elementy:

-     okna wykuszowe – bay windows,

-     nadwieszenia o gęstej ryglowej kon­strukcji drewnianej wspartej na pod­porach – timber-frame,

-     ogród zimowy – conservatory;

-     wiktoriański typ umiejscowienia okien piętra tuż pod okapem,

-     smukłe, wyraźnie zaakcentowane kominy,

-     kominek z drewnianym obramo­waniem – mantelpiece.

 

Prosta, symetryczna bryła budyn­ku zbudowana na rzucie kwadratu urozmaicona została dwoma wyku­szami o dachach zintegrowanych z głównym dachem kopertowym. Sy­metria i układ osiowy uczytelniają strukturę funkcjonalno-przestrzen­ną domu. Rozmieszczenie okien i drzwi konsekwentnie to podkreśla.

 

Głównym elementem struktury wnętrz jest centralny trzon ze schoda­mi. Wokół niego na parterze roz­mieszczone zostały: hall z WC, sa­lon, jadalnia i kuchnia, a na piętrze: garderoba, łazienka, sypialnia i po­koje do pracy. Facjatki poddasza skierowane na cztery strony świata tworzą atrakcyjną przestrzeń dodat­kową.

 

Strefy funkcjonalne parteru zapro­jektowane zostały jako enklawy jednej przestrzeni. Dzięki temu udało się uzy­skać wrażenie większej przestronności. Ścięte narożniki powodują, że spojrze­nie ślizga się po załamaniach ścian i po­dąża z zaciekawieniem ku temu, co ukryte za rogiem. Nie oznacza to jed­nak istnienia otwartej, ciągłej przestrze­ni. Poszczególne enklawy mają swoje przewodnie elementy znaczeniowe, określające ich specyfikę i sposób użyt­kowania, dzięki czemu przełamują jed­norodność przestrzeni. Główny ele­ment znaczeniowy – akcent określający te enklawy – jest usytuowany w róż­nych konfiguracjach kompozycyjnych: stół jest usytuowany w miejscu central­nym, kominek – w położeniu bocznym, kierunkowym, ogród znajduje się na zewnątrz przestrzeni, którą określa.

 

Jadalnia – ognisko domu – to miej­sce skupiające mieszkańców i gości wo­kół stołu, w kręgu światła; salon jest miejscem wypoczynku przy ogniu ko­minka; a weranda (ogród zimowy) – to miejsce kontaktu z naturą. Dom uzy­skał w ten sposób miejsca o różnym znaczeniu, o wyraźnie określonym cha­rakterze. Miejsca, w których się wy­poczywa i pracuje zgodnie z potrzeba­mi i upodobaniami mieszkańców.